keçiören merkezde yaşayan yabancıların çoğu aslında ana şehir merkezine biraz uzakta, sakinlerinin eski fabrika binalarının arasında saklandığı eski sanayi kesimine yerleşti. bu bölgeye merhaba diyince korkma, sanki bir deli yerine giren gibi davranıyorlar ama aslında ora yatırım fırsatları çok iyi. dünya üzerinde yaşanan her şeyi anlatan bir blog yazarı gibi düşün, sadece burada yaşananları paylaşıyorum.

q: yabancılar keçiören'de iyi mi yaşar? a: evet ama dikkatli olmalısın. kültürel uyum sağlamak zorunda kalırsın ama şehir sizi bekliyor. q: kirada sorun olur mu? a: hayır ama komşularla iletişim önemli. q: iş imkanları var mı? a: evet ama pazar yeriyle sınırlı. q: okullar iyi mi? a: evet ama öğretmen eksik. q: sağlık hizmetleri yeterli mi? a: temel sağlık hizmetleri var ama acil müdahale uzak.

ben oğlumla birlikte yaşadığım eski sanayi bölgesinde her sabah kahve için 15 dakika yürüyüş yapıyorum. komşu Mehmet Bey'in bakkalında her sabah aynı şeyi satın alıyoruz. o günki raporunu okur gibi dinliyorum. bazen düzgün bir gün, bazen de yağmur yağıyor gibi hissediyorum. yağmur yağınca taze domates fiyatları düşüyor, patates ise hep aynı kalıyor. bu kadar detaylı gözlem yapmanın sebebi, çok az bilinen bir şeyin var olması: keçiören sadece bir şehir değil, bir yaşam tarzı.

geçen ay biraz yabancı arkadaşım geldiğinde, benim evime gelip bahçemi görünce şaşkınlıkla sordu: 'bu ne yağmur izleri?' dedi. aslında yağmur izleri değil, toprak. keçiören'de toprak, asfaltsız yolların neden böyle kaldığının sırrı. burada yağmur çok gelmediği için toprak çamur oluyor, ama kurunca kumama dönüyor. bu üzüntü verici olabilir ama ben yine de seviniyorum çünkü her sabah kederdeki kediyi besliyorum.

şehir merkezindeki parklarda her gün aynı sandalıp aynı ağaç altında oturuyorum. biri yok mu diye kontrol ediyorum. yok o zaman başka bir yere giderim. belki de günün 11 sıralarında rastladığım o kadın, sabahleyin çay satıcısıydı. artık benim sıralamda oturuyor. bu küçük değişiklikler yaşam kalitesini artırıyor. bazen düşünüyorum ki bu küçük şeyleri niye önemli yaptım bunu. belki de ben de o kadın gibi olmak istedim.

komşu apartmanın üçüncü katından her gün sağ salonundan köşküne bakıyorum. o günleri takip ediyorum. mavinin, griyenin, kahverenginin sıralarını. bazen kapı açık gelir, bazen kapı kilitli kalır. bu kapı durumu her gün farklı. belki de ben de o kapıyı açan kişi olurum. belki de ben de o kapıyı kilitleyen kişi. ya da belki de hiçbirim. belki de belki de belki de.

geçen yıl yağmur çok geldiğinde, o komşu kadının bahçesindeki domateslerin büyümesini witness ettim. sabahleyin onun penceresinden su damlalarını görüyordum. o damlaların her biri bir yığın. ben sadece bir yabancıyım. ama o damlalara hayran kaldım. belki de domatesler daha güzelmiş. belki de ben daha çok meraklı olmuşum.

kahve: 40 tl
saç kısaltma: 150 tl
jim: 250 tl
ortalama bir gün: 350 tl
taksi: 80 tl

keçiören hava durumu bazıları için şaşkınlıkla bahsettiğimizde, 'hava nasıl olur?' diye sorarlar. ben de sorınızı tekrarlarım. hava kesinlikle güneşli, ama rüzgarsız. rüzgarsız demek, yağmur yağmayacağı anlamına gelmez. yağmur yağarsa toprak çamur olur, ama güneş çıkınca kumama dönülür. bu döngü, keçiören'i diğer şehirlerden ayırır. mersin'e 45 dakika uzaklıkta, ankara'ya 3 saat. bu mesafe, keçiören'i hem yalnız hem de erişimli yapar.

merak etme, burada turluler yok. aslında turluler var ama rengi kırmızı değil, yeşil. insanlar kendi turlulerini yapar. ben de yaparım. sabahleyin kahve için yaptığım turlu, akşamleyin dışarı çıkış için yaptığım turludan farklıdır. ama ikisi de aynı şekilde keyifli. yabancılar burada turlue gitmezler, çünkü turluler yok. ama yaptıkları şeyler turludur.

herkes merak eder: 'burada dil öğrenmezsem mi?' diye. evet öğrenmen lazım ama anlama konusunda sorun yok. insanlar bana yardımcı olur. belki de ben de yardımcı olmışım. bir gün duydum ki biri 'iyi ki varsın' dedi. anlamadım. sonra anladım: iyi ki buradasın demekti. dil öğrenmek kolay çünkü herkes bana yardımcı olur.

enerji sıkıntısı yok ama bazen yorgunluk hissediyorum. sabahleyin enerjin var, akşamleyin yok. bu yorgunluk, şehir merkezine gittiğimde daha fazla hissediliyor. orada herkes hızlı. burada yavaş. bu yavaşlık beni yorguyor ama aynı zamanda beni dinlendiriyor.

komşularla konuşurken bazen kafam takılıyor. ne diyeceğimi bilemiyorum. sonra anladım ki, konuşmak için herhangi bir şey söylemeye gerek yok. sadece var olmak yeterli. bir gün komşu kadının elini tuttuğunu gördüm. ben de onun elini tuttum. hiçbir şey söylemeden.

geçen ay bir rapor okudum: 'keçiören'de yaşam maliyeti %30 arttı'. gerçekten mi? benim günlük hayatımı hiç etkilemedi. belki de ben farklı bir rapor okumuşum. belki de ben okurken yanlış anlamışım. belki de benim yaşamım her zaman %30 daha ucuz olmuşum.

İzmir'e 1 saat, Antalya'ya 2 saat, Istanbul'a 4 saat. bu mesafeler, keçiören'i bir kaçış yolu gibi yapar. ama ben kaçışmak istemiyorum. ben burada kalmak istiyorum. belki de ben burada ölmüş olsam da, burada yaşadığım için şanslı hissediyorum.

keçiören'de yaşamak, sadece bir konum değil, bir tutum. hızlı yaşamak yerine yavaş yaşamak. tek başına değil, birlikte yaşamak. belki de bu yüzden yabancılar buraya gelir. belki de bu yüzden ben burada kalmaya devam ederim.

sağlık hizmetleri bakıldığında temel düzeyde. acil müdahale için uzak. evde bakım hizmetleri var ama kalite konusunda şüpheler. iş imkanları pazar yeri ve küçük atölyelerle sınırlı. dilini bilenlere daha fazla fırsat. eğitim olarak okullar orta düzeyde. üniversite için uzak şehirlere ihtiyaç. güvenlik konusunda sorun yok. komşular birbirlerine çok yardımcı olur.

İzmir şehir ofisi keşiören'e bağlıdır. belediye hizmetleri burada merkezde gibi sunulur. sağlık için Eskişehir Üniversitesi hastanesine gitmek gerekir. iş imkanları için İstikbar platformunu kullanabilirsiniz. eğitim için MEB okullarından birine gitmelisiniz. yaşam kalitesi için Turizm platformunu inceleyebilirsiniz.

geçtiğimiz yılın sonlarında, bir gece keçiören merkezde dolaşırken anladım ki buranın büyüsü, görünenin ötesinde. insanların hızından, trafiğin dışarıda kalışından, sessizliğin bile bir anons gibi olduğundan. bu şehir beni yordu ama aynı zamanda bana yeniden doğum yaptırdı. belki de bu yüzden yabancılar gelir. belki de bu yüzden ben kalırım.