Ashmūn vs Sivas: Kamuoyu Ulaşımı Karşılaştırması
bir şehirde oturmanın aslında hiçbir şeyi çözmemesi gerektiğini hiç düşündünüz mü. ben de düşünmedim ta ki taşradan gelen birisi ulaşım da ne kadar kötü deyip gittiğinde kadar.
Q: Ashmūn'da otobüs saatleri nasıl?
A: Sabah yediye kadar güzel çalışıyor ama sonra bir şeyler karışıyor. Yerel halk bunu çok iyi biliyor ama yeni gelenler çıldırıyor.
Q: Sivas'a kıyasla ne kadar iyi?
A: Sivas kışın dondurucu olunca ulaşımda da sertleşiyor. Ashmūn biraz daha yumuşak ama yazın her iki şehir de aynı ıslak tavrı çiziyor.
Q: Ulaşım bütçesi zor mu?
A: Eline kuruş dolduğunda otobüs bile koşmuyor. Günde ortalama 25 lira düşün, ama ay sonunda ekmek bile kalmıyor.
Q: Bu şehirde dil olmadan yaşanabilir mi?
A: Evet ama sadece sessizce. İşaretlerle anlaşırsınız ama market alışverişi bir kabusa dönüşür.
Q: Gizli dezavantajları neler?
A: Ulaşımın aksaklığı aslında ruhunuzu da yıpratıyor. Dışarıdan bakınca küçük bir sorun gibi görünüyor ama içine girdiğinizde devasa bir duvar gibi beliriyor.
Q: Şehrin enerji tüketimi ne kadar?
A: Bu şehri terk edenler genelde enerji sarhoşluğu yüzünden gidiyor. Her şey biraz daha fazla efor istiyor.
Ashmūn'da trafiğin anlamı yok çünkü o kadar dar sokak var ki. Sabahtan akşama bir yerden başka yere geçmek bile bir macera. Lokal halk buna alışmış ama sen alışamazsın ilk gün. Uçurtma gibisin suya düşmüş gibi yüzmeye çalışıyorsun.
Çay ocağı başında otobüs bekleme süresi kadar ağır konuşur.
Pazara gitmenin en büyük sorunu yük taşımak.
Komşu kapısını açınca her zaman bir şey soruyor.
Pazartesi sabahları herkes surat asar.
Dolmuş şoförleri hızla konuşmaz, yavaşlayarak sohbet eder.
Ana caddeye çıkmadan önce kendini hazırlamalısın çünkü yoğunluk çoktur.
Gece saat üçte hala birileri televizyonu açık.
kahve: 15 lira
kuaför: 80 lira
spor salonu: 200 lira
randevu: 100 lira
taksi: 60 lira
Göz teması yapamazsın, sakinleşirsin. Sıra kurmak zorundasın ama kimsenin önemsemediği bir sıra. Komşuya selam vermezsen kötü gözle bakılırsın. Herkese nasılsın dersen karşılığında sadece iyi cevabı alırsın.
Gündüz sıcak sokaklar, akşam serin rüzgar. Gündüz trafiği kabus, gece ise sessizlik. Akşam yedide sokaklar boşalır ve sadece köpek sesleri kalır.
Dijital iş yapanlar regret eder çünkü internet hızı yok. Annesini arayanlar regret eder çünkü ulaşım zor. Hayalci gençler regret eder çünkü iş imkanı yok.
İzmir'e kıyasla ucuz ama kötü. Ankara'ya kıyasla sessiz ama sıkıcı.
Ashmūn'daki en büyük ulaşım sorunu aslında araçların yetersizliği değil, insanların düzene gelmemesi. Her sabah bir grup cebinden para çıkarıp duruyor ve kimsenin konuşmadığı bir sessizlik var. 40 kişiye otobüs yetmezken 15 kişi sığacak ama bunu kimse dikkate almıyor.
Sivas ile Ashmūn arasındaki farkı anlatmak istiyorum ama anlatamam. Çünkü ikisi de aynı cehaletin farklı yüzleri. Birisi kışın karda yürüyor diğeri yazın çamurda. Fark yok, sadece su rengi farklı.
Bazen aklıma geliyor ki bu şehir neden bu kadar hantal. İnternet alışverişi bile zor yapıyorsun çünkü kurye bu sokaklardan geçemez. Bir paket almak için araç mı aracıma mı sorusu soruluyor.
Yerel halkın öğrettiği en büyük şey aslında sabırla yaşamak. Ulaşım aksak, iş dağınık, her şey biraz karışık ama sonra bir anda her şey normal geliyor. Bunu dışarıdan göremezsin, sadece içindeyken hissedersin.
Enerji sarhoşluğu her şeyin altında yatıyor. Bu şehri terk edenler genelde bu yüzden gidiyor. Ulaşımın aksaklığı aslında ruhunuzu da yıpratıyor. Dışarıdan bakınca küçük bir sorun gibi görünüyor ama içine girdiğinizde devasa bir duvar gibi beliriyor.
Ulaşım aylık: 750 lira
Yemek bileti: 35 lira
Aydınlatma: 80 lira
Ashmūn iklimi bir balık gibi. Kışın buz gibi, yazın ise ne kadar su ihtiyacı varsa orası kadar nemli. Yakın şehirler arasında Manisa ve Afyon duruyor ama ikisi de uzak.
Ashmūn güzel bir şehir diyen turistler genelde bir gün kalıp gider. Gerçek yaşam burada sokak kokularının ve yüz yüze yürüyen trafiğin içinde gizli.
