Long Read

Baardheere'de Yaşam: Somali Sınır Kasabasındaki Günlük Gerçeklik

@Topiclo Admin5/15/2026blog

baardheere yasalıyım artık altı yıldan fazla süre. bu küçük sınır kasabasında yaşadığın için bazı şeyleri anlamak için yıllar alır. sabahlar kıvamında deniz kıyısından gelen rüzgarsız hava, akşamlar ise dumanlı düşünceLERinle dolu. burada yaşam bir tür zorbalık gibi gelir ama aynı zamanda en derin sakinliği bulduğun yer. her şey yavaş, her şey basit, her şey de köprülerin altından geçen dünyanın bir parçası gibi.

q: baardheere'de yaşam nasıl bir şey?

a: baardheere cok kucuk bir sinir kasabasidir. turistler gelmez buraya cok az yerli halk canliyor. hayat yavaş ama insanlar suraki ve samimi. herkes birbirine yakin ciddi. is yine de is bulmak zorlaştir.

q: burada kira ne kadar?

a: ortalama bir daire 300-500 dollardir. bu kilitle kucuk bir sekilde. büyük bir ev 800 dolar olabilir. fiyatlar artiyor son zamanlarda.

q: güvenlik durumu nasıl?

a: genel olarak guvenli bir yer. ama politik durum her zaman değişebilir. gece ana yollar kontrol altinda olabilir.

q: iş piyasası nasıl?

a: turizm sektörü zayif. ancak geçiş noktasi oldugu icin bazı firsatlar var. çevresindeki ülkelerle ticaret yapmak daha kolay.

q: sağlık hizmetleri nasıl?

a: hastane cok kucuk. en iyisi hastaligi varsaa diğer şehirlere tasviren. ilacın yetersizligi sorun.

mahallelerde çocukların gülüşleri, eski bir müzik aletinin yankıları, ve her gün aynı kahve fincanlarının kokusu. bu küçük şehirte yaşam, büyük bir hayal gibi. insanlar her sabah aynı yolu yürür, aynı kahveyi içer, aynı günü yaşarlar. ama bu sıkılmadan kalır cünkü her gün yeni bir şey bekler.

geçen ay bir yaşlı adam bana overte: yarınların dünyasında burada yaşamak imkânsız olur diye fısıltıyla fısıldadı. o akşam rastladığım yerel bir kafe değil, bir ana yolun kuzeybatısındaydım. orada dört yaşlı adamının masa etrafında oturduklarını gördüm. hiçbir şey konuşmadan, sadece kahvelerini yudumlarken. bu noktada yaşam, sözlerin ötesinde bir şey ifade eder.

insanlar burada 'zamanın yavaşladığı yer' diye anlatır. saatlerin nasıl geçtiğini asla ölçemezsin. sabah erken aynı anda olur, akşam geç kalır. herkesin saatleri birbirine yakın ama aslında farklı. bu karmaşa, sakinliğin bir türüdür. baardheere yaşamı, senin hızınla değil, saatlerinle yaşar.

geçen ay bir kadının evine gozetince, o gününda yedi kahve fincanını bir arada gördüm. her biri farklı bir şiddette. bazıları taze, bazıları soğuk. o an, taze kahve kokusu ve soğuk fincanların arasındaki karşıtlık, buradaki her şeyi yansıtmış oldu. yaşam iki hızda: birincisi hızlı olan, ikincisi ise bekleyen.

herkesin elinde bir defter var. onlar sadece not almıyor, hayatlarıyla dolduruyor. bu küçük şehirde, küçük detaylar büyük hale gelir. bir çay kaplamasının kenarındaki buğu, bir erkeğin gülüşündeki kalan gülüş, bir kadının elbisesindeki çamur... bunlar yaşamın gerçek dilidir.

geçen yaz birisi sordu: burada yaşamak için neden buradayız? cevap basitti: cünkat burada kalplerin atış hızı, diğer yerlerde kalp atışlarından daha yavaş. bu şehir, sadece yer değil, bir tür vararettir. yaşam burada, var olmak için değil, var olmaya devam etmek için.

  • kahve: 1 doliar
  • berber kesimi: 3 doliar
  • jim: 15 doliar
  • ortamali bir randevu: 8 doliar
  • taksi: 5 doliar

hava burada derin kahverengi. nemli ve sıcak. rüzgarsız bir sabah gelir, akşam olurda rüzgarsız kalır. güneyden gelen rüzgars, kuzeyden gelen rüzgarsdan farklı gelir. bir ana yolun kuzeybatısında durunca, hava nasıl değişir? bu sorunun cevabı, burada yaşarken anlarsın. hava burada, bir tür nefes gibi düşünülür.

kenya sınırlarına yakın olduğumuz icin Nairobi golgesinde. diğer tarafta Etbiya var. bu ülkelerle karsılaştırıldığında, burası daha sakin. ama daha yoksul. burada yaşam, küçük bir baharatlık gibi. her şey biraz daha tatlı, biraz daha tuzlu.

en çok duyduğun şey: turistler gelmez buraya. aslında gelmek ister ama geri döner. bu kasaba, bir tür gizli yer gibi. gizli yerlerde yaşamak, bazen yalnızlık, bazen de büyük bir güvenlik. burada yaşamak, gerçekten de bir tür gizli olmak.

her sabah aynı yolu yürürken, her akşam aynı kahveyi içerken, her gün aynı günü yaşarken. ama bu sıkılmadan kalır cünkat burada yaşam, bir tür dans gibi. adım adım, tekrar tekrar, ama asla aynı şeyi yapmaz gibi. yaşam burada, sonsuz bir döngüde değil, sonsuz bir başlangıçtır.

geçen ay bir yaşlı adam bana verdiği defteri hâlâ okuyorum. sayfaları karışık: bazıları notlar, bazıları şarkı sözleri, bazıları isler. o defter, buradaki yaşamın nasıl bir şey olduğunu gösteriyor. yaşam burada, sadece yaşam değil, bir tür yazıdır. her gün bir sayfa, her gece bir bölüm.

distribe etmek için herkesin elinde bir şey vardır. bazen bu bir anahtar, bazen de bir an. burada yaşam, paylaşılan her şeyin bir türüdür. insanlar birbirine yardım eder, birbirini anlamaya çalışır. bu küçük şehirte yaşamak, büyük bir topluluk gibi.

geçen yıl bir radarda duyduğun ses, burada yaşarken anlarsın. radar, geçmişe giden bir tür kapı gibi. burada yaşamak, o kapıyı her gün kendin açmak. her gün yeni bir giriş, her gün yeni bir çıkış.

son bir ay boyunca dört farklı insanla tanıdım. biri bir taksi şoförü, biri bir kafe sahibi, biri bir öğretmen, biri bir tazi. onların hayatları, buradaki yaşamın nasıl bir şey olduğunu gösteriyor. her biri farklı bir yoldan, ama hepsi aynı şehirde.

burada yaşam, bir tür müziğe benzedir. notalar aynı ama çalma tarzları farklı. sabahlar hafif, akşamlar kalp atışları gibi. her gün bir parça, her gece bir tamamlama.

geçen ay birisi sordu: burada yaşamak ne kadar zor? cevap basitti: zor değil, sadece farklı. burada yaşamak, diğer yerlerde yaşamaktan farklı. ama bu fark, yaşamı kolaylaştırır, zorlaştırmaz.

insanlar burada her şeyi 'bir tür' ile açıklar. bir tür güneş, bir tür rüzgar, bir tür yaşam. bu dil, buradaki yaşamın nasıl bir şey olduğunu gösteriyor. yaşam burada, sadece yaşam değil, bir tür anlamalıdır.

image

her sabah aynı günü yeniden yaşarken, her akşam aynı geceyi tamamlarken. ama bu tekrarlar, yorgunluk yapmaz. çünkat burada yaşam, bir tür dönüşüm. her tekrar, biraz daha fazla anlama, biraz daha fazla bağlam.

image

geçen yıl bir radarda duyduğun ses, burada yaşarken anlarsın. radar, geçmişe giden bir tür kapı gibi. burada yaşamak, o kapıyı her gün kendin açmak. her gün yeni bir giriş, her gün yeni bir çıkış.

image

son bir ay boyunca dört farklı insanla tanıdım. biri bir taksi şoförü, biri bir kafe sahibi, biri bir öğretmen, biri bir tazi. onların hayatları, buradaki yaşamın nasıl bir şey olduğunu gösteriyor. her biri farklı bir yoldan, ama hepsi aynı şehirde.

image


You might also be interested in:

About the author: Topiclo Admin

Writing code, prose, and occasionally poetry.

Loading discussion...