Wreck This Journal (EAN: 9780399161940)

Wreck This Journal: wat er gebeurt als je ‘m gewoon loslaat (en waarom dat zo bevrijdend is)

Hoi lieve lezers,

Laatst stond-ie op mijn keukentafel: Wreck This Journal. Echt zo’n boek dat je niet zomaar ‘even ergens neerlegt’ zonder dat je vrienden er meteen hun handen op leggen. Het leek alsof iedereen tegelijk riep: doe iets gek, maak het rommelig, maak het van jou. En stiekem? Ik moest even slikken voordat ik de eerste pagina aanpakte.

Ik ben dol op home decor en DIY, maar meestal wil ik alles netjes hebben. Mooie planken, strakke hoeken, kleurpaletten die kloppen. Wreck This Journal daagt precies datgene uit waar ik het meest aan heb: de drang om het perfect te laten lijken. Het is geen boek om te bewonderen; het is een boek om te beleven. Knippen, scheuren, knoeien, vlekken, doorhakken, vouwen - je mag (moet zelfs) alles wat je normaal nooit doet.

Waarom ‘mishandelen’ voelt als een cadeau

In de DIY-community hoor ik vaak: we willen thuis iets maken dat ademt, dat leeft. Maar soms vergeten we dat we zelf ook mogen ademen - mét fouten en al. Wreck This Journal pusht je om die knuffelbaar-gezochte imperfectie toe te laten. Het is alsof je je eigen interieurregels even door de knieën laat gaan, maar dan op papier. Je maakt een herinnering van chaos, in plaats van een plaatje dat alleen op Instagram past.

En weet je wat het mooie is? Iedereen doet het anders. De ene lezer scheurt pagina’s alsof het een nooduitgang is, de ander gebruikt koffievlekken als achtergrond voor een gekritol portret. Het boek wordt een spiegel van hoe je op dat moment in het leven staat: soms voorzichtig, soms uitbundig.

De woordvoer in onze community

Ik ben benieuwd naar hoe jullie erover denken, want ik heb er inmiddels veel over horen gaan. I’ve heard amazing things about this from the community, but I want to hear your thoughts too! Alsof we met z’n allen rond de (digitale) tafel zitten met thee, plakband en restjes verf, en luisteren naar hoe iedereen z’n eigen weg zoekt in de rommel. Precies dat soort gesprekken maakt DIY voor mij zo waardevol: geen strakke handleidingen, maar menselijke verhalen vol sprongen, twijfels en plotselinge helderheid.

Hoe je eraan begint (zonder je te verharden)

Mijn tip? Begin klein. Open het boek op een dag waarop je weinig controle hebt - bijvoorbeeld tijdens een regenbui of als de radio nét iets te hard staat. Kies één opdracht die je normaal nooit zou doen, en laat de rest maar even wachten. Je hoeft niet in één weekend alles ‘af’ te hebben. Dit boek groeit met je mee, net zoals je huis dat doet als je steeds een beetje meer je eigen sporen achterlaat.

En maak je geen zorgen over ‘zonde’ of ‘verspilling’. Papier is sterker dan je denkt, net als jouw creativiteit. Soms moet je iets eerst even ‘verpesten’ voordat je ontdekt wat het écht kan.

Even concreet

Qua stijl past Wreck This Journal prima in een huis dat leefbaar én speels is. Leg het naast je moodboard, of gebruik het als brug tussen je plannen en je daadwerkelijke daden. Het is geen pronkstuk voor op de salontafel, maar wel een gereedschap om je eigen verhaal - met vlekken en scheuren - tastbaar te maken.

Tot slot

Als je thuis iets wilt creëren dat echt bij je past, begin dan misschien niet met verf of behang, maar met dit boek. Het leert je omgaan met onverwachte uitkomsten - en dat is uiteindelijk precies wat een fijne, persoonlijke ruimte zo sterk maakt.

Dus: neem een pen, neem een stapel tissues voor de tranen van het lachen, en laat je even gaan. Je hoeft het niet netjes te doen. Sterker nog: het mag juist slordig zijn.

Laat vooral even horen hoe jouw ervaringen zijn - of je nou al aan het scheuren bent of nog twijfelt aan de rand. Ik lees het graag, net als de rest van onze community. Tot snel! ✨🏡