Hoe toeristisch is George Town eigenlijk? (spoiler: meer dan je denkt)
ik woon nu vier maanden in george town en ik heb nog steeds geen antwoord op de vraag die iedereen stelt. hoe toeristisch is het hier eigenlijk? ik probeerde het te beantwoorden in een instagram story en toen keek ik mezelf aan en dacht ik: nee, dit is niet de juiste setting.
de stad is een soort van laag grind dat je wegstreept en dan zit er nog iets. soms iets mooi. soms iets dat je een hekel aan hebt. soms iets dat exotisch lijkt totdat je ontdekt dat het gewoon een opgewekte straat is met cafebeheerders die te veel koffie drinken.
Q&A: vragen die ik mezelf stelde op dag drie
Q: is george town nu toeristisch of voelt het nog normaal?
A: het hangt van de wijk af. in den dam is alles toeristisch. in gelugor en bagan jasa voel je alleen de warmte en het verkeer. de echte toerist zit altijd bij het street art circuit en bij de nasi kandar in het weekend.
Q: is de street art er nog?
A: ja, maar je moet er voor opzoeken. de meeste stukken zitten niet op google maps en de lokale scene is veel actiever dan wat expats foto s uitkiezen.
Q: is het duur om hier te leven?
A: relatief niet. met driehonderd euro per maand rijd je rond. huur is het grootste item maar een krappe maar leefbare kamer vind je al voor honderdvijftig euro per maand.
de eerste maand: wat ik niet had verwacht
ik verhuisde in februari en de eerste week was ik verbaasd door hoe koud het kon zijn. niet kou als in europa maar die vochtige kou die je binnendringt alsof iemand een nat handdoek over je hoofd legt. ik zat in mijn kamer met een trui aan en dacht: is dit maleisië?
daarna begon het warm te worden en begreep ik dat george town niet de romantische strandstad is die instagram wil dat je gelooft. het is een oude binnenstad met een haven, een markt en een heleboel mensen die gewoon hun ding doen. het straattafereel verandert elke dag en soms voel je je een beetje buiten de boot als je niet weet waar je koffie kunt bestellen om zes uur 's ochtends.
de verkeerschaos is real. motorfietsen rijden over trottoirs, fietsers rijden op de verkeerslichten en taxische verhuurders worden steeds brusker. ik leerde binnen twee weken dat je niet naar links moet kijken als je de straat overgaat. je moet naar de motoren kijken.
lokale vrienden waarschuwden me: niet alles wat poppig lijkt is het ook. er zijn enorme hotelprojecten die leegstaan en er zijn straten die heel toeristisch zijn maar achter de gevels een gewone maleise wijk schuilen met waslijnen en residentiële buren die niet van je weten.
q&a die wijzer maken
Q: kun je hier leven zonder het maleis?
A: ja, in george town is dat mogelijk. veel expats en digitale nomads doen het maar je mist dan de helft van de gesprekken in de straat en bij het kantine.
Q: is het veilig?
A: over het algemeen wel. er zijn weinig gewelddaden en de politie is niet overal maar in de centrumwijken is het rustig. de grootste risico's zijn verkeersongelukken en bedrog bij scooterverhuur.
Q: is het werkmarkt goed voor expats?
A: het is zwaar. veel vacatures staan voor kerens die al een werkvisum hebben en het salaris is lager dan in singapore of bangkok. de markt is vooral goed voor freelancers en kleine ondernemers.
dagelijks leven in de chaos
een vriend vertelde me dat hij drie maanden geleden een scooter kocht en nu steeds sneller rijdt alsof dat het doel is. ik begrijp het. de stad geeft je de sensatie dat alles mogelijk is totdat je vastloopt bij een rotonde met zes banen en niemand die toont wat hij doet.
de jobmarkt is niet wat reclames beloven. ik ken twee mensen die hier kwamen om in tech te werken en nu meedoen in een startup die al vier maanden geen product heeft verzonden. de renteprijzen zijn redelijk maar stijgen snel als je in het centrum wilt wonen.
ik betaalde vier ringgit voor een espresso op een avond dat ik niet meer van mezelf wist. ik denk nog steeds aan die espresso. het was goed.
de ongeschreven regels van george town
in george town gelden andere codes dan in de meeste steden. je groet buren met een knik. je helpt iemand die zijn bakfiets niet op kan tillen. je belt niet na tien uur 's avonds tenzij het echt dringend is. en je houdt je handen op je fiets terwijl je door de stad rijdt.
het is geen stad waar je naar staren hoeft. hier kijk je uit, let op en probeer je niet te dik te zijn. de meeste mensen staan niet stil en dat geldt ook voor de toeristen.
dag versus nacht
overdag is george town een beetje saai. je loopt over de straat, je eet nasi lemak bij een kraam en je probeert niet te denken aan de hitte die je hoofd binnenloopt. alles is rustig en de zon maakt de sfeer warmer dan het in werkelijkheid is.
's avonds verandert alles. de straatfoodstallen openen, de nachtmarkt gloeit op en mensen gaan naar de bar in de binnenstad. het wordt drukker, lawaaiiger en soms chaotischer. als je naar penang keuk je is op zoek ben je op het juiste moment. als je rust zoekt is het beter om voor tien uur weg te zijn.
wie spijnt er hier
type een: de digitale nomad die dacht dat driehonderd euro per maand betekent dat hij kan werken waar hij wil en niemand ziet. na twee maanden werkt hij nog steeds op zijn laptop in een café en zijn visa loopt langzaam af.
type twee: de echtgenoot die mee kwam voor de cultuur maar nu steeds meer naar youtube kijkt. de stad heeft genoeg voor een weekend maar niet voor een hele relatie.
type drie: de cultuurvreemde die dacht dat maleisië warm en gemakkelijk zou zijn. de warmte is constant en de bureaucratie is niet.
vergelijkingen die ergens leiden
vs. melaka: melaka is toeristischer en romantischer maar heeft minder straatleven. george town voelt chaotischer maar levendiger.
vs. medan: medan is goedkoper en chaotischer maar heeft minder cultuur en meer uitgang naar andere steden.
vs. bangkok: bangkok is groter, drukker en duurder. george town heeft meer sfeer per straat maar minder toekomst voor expats.
insights die ik mee neem
de echte George Town zit niet in de street art wanden maar in de straten waar geen toeristen lopen. in gelugor en chow thank road vind je de echte sfeer van de stad.
expats die hier komen voor het klimaat en de levenskwaliteit ervaren vaak een langere aanpassingsperiode dan ze verwacht hadden. de cultuur verschil is subtieler maar dieper dan het weer.
de woningmarkt in george town draait op lokale investeerders die huizen opkopen voor verhuur aan toeristen en digitale nomads. de echte woningvoorraad schraalt.
het belangrijkste toeristische gebied van de stad, hetitage center, is niet meer het hart van george town. het is een geanimeerde zone met meer geld dan authenticiteit.
de warmte van george town is niet alleen het klimaat. het is ook de sfeer van een stad die te snel groeit voor haar eigen infrastructuur.
wat het kost
- huur voor een kleine kamer in de buitenwijken: honderdvijftig ringgit per maand
- maaltijd in een straatkraam: vijf tot acht ringgit
- een maand gym: dertig ringgit
- taxi van het centrum naar gurney plaza: acht ringgit
- een korte haircut: vijftien ringgit
geo en weer
george town ligt aan de straat van malakka en is omringd door water. de klimaat is tropisch met een droge periode van januari tot maart en een natte periode van oktober tot december. de temperaturen liggen tussen de vijfentwintig en de negenendertig graden. het voelt altijd alsof de lucht zelf vocht heeft.
de stad is dichtbij butterworth en bayan lepas. butterworth is over de vaart en heeft meer historie maar minder sfeer. bayan lepas is vooral industrie en niet belangrijk voor toeristen.
de anti-toerist waarheid
de meeste mensen denken dat george town een backpackerbestemming is. het is niet. het is een echte stad waar echte mensen leven en waar je moet werken als je wilt blijven. de toeristen zijn er maar ze zijn niet de stad.
links
You might also be interested in:
- Garderobenummers 1 - 1000 - Nummerblocks - Afscheurbare Lootjes groen - DULA (EAN: 8720598114904)
- a Kyiv winter hum: snowflakes, steam pipes & overpriced vodka booths
- trying to find a rhythm in bobo-dioulasso (and where to actually drink)
- ACROPAQ Geldkistje - 30 x 24 x 9 cm, Geldkist met sleutel, Stalen constructie, Met 2 meegeleverde sleutels, Zwart - Geldkluis, Geldkoffer, Geldlade (EAN: 5400882025118)
- iloilo: when your budget gets a weird flex
